Biologia
Strzelec1105
4

*Replikacja DNA *rola replikacji DNA *etapy replikacji  Krótki opis:)

+0
(1) Odpowiedź
doda190497

Replikacja DNA to proces samopowielania się cząsteczki kwasu dezoksyrybonukleinowego. Zachodzi ona podczas fazy S interfazy, czyli fazy międzypodziałowej, a jej celem jest wyposażenie komórek potomnych w kompletną informację genetyczną.  Istnieją trzy teoretyczne modele przebiegu procesu replikacji:  a)semikonserwatywny, czyli replikacja półzachowawcza - nowopowstała podwójna helisa składa się z jednej nici nowodobudowanej i jednej pochodzącej z macierzystej cząsteczki;  b)konserwatywny - replikacja zachodzi bez rozplatania podwójnej helisy. Każda jej nić stanowi matrycę dla nowego DNA. Powstają dwie cząsteczki: nienaruszona macierzysta oraz potomna - w całości zbudowana z nowych nici;  c)przypadkowy - każda nić cząsteczki macierzystej ulega podziałowi, a powstałe w ten sposób fragmenty, przemieszane w cząsteczkach potomnych służą jako matryce dla nowych nici. Substratami do syntezy nowej nici są trifosfonukleotydy. Rozerwanie dwóch wysokoenergetycznych wiązań fosforanowych dostarcza energii potrzebnej do utworzenia wiązania estrowego między kwasem fosforowym a dezoksyrybozą. W ten sposób powstają również nukleotydy zawierające jedną grupę fosforanową i budujące cząsteczkę DNA. Ilość błędów popełnianych podczas replikacji jest bardzo mała, dzięki istnieniu specjalnych mechanizmów korekcyjnych, usuwających nieprawidłowe nukleotydy.    Replikacja rozpoczyna się w specjalnych obszarach zwanych miejscami inicjacji replikacji. Do nich to przyłączają się enzymy replikacyjne. U bakterii występuje tylko jedno takie miejsce, zaś u Eucaryota jest ich wiele.  Rozpoczęcie replikacji wymaga syntezy krótkich starterów RNA (1-60 nukleotydów), które później są usuwane i zastępowane odpowiednimi fragmentami DNA. Nowe odcinki DNA tworzone są w widełkach replikacyjnych, czyli miejscach w których macierzysta cząsteczka rozdwaja się na dwie nowe nici.    Replikacja jest dwukierunkowa – tzn. przebiega jednocześnie na dwóch niciach. Nowe łańcuchy syntetyzowane są zawsze w kierunku od 5’ do 3’. Wydłużanie nici wiodącej odbywa się w sposób ciągły, zgodnie z ruchem widełek replikacyjnych. Nić opóźniona syntetyzowana jest w kierunku przeciwnym, w sposób nieciągły, poprzez łączenie fragmentów Okazaki.  U Eukariontów replikacja kończy się w momencie zetknięcia się ze sobą widełek replikacyjnych wędrujących w różnych kierunkach. U prokariontów terminację wyznacza specyficzna sekwencja ter.    Białka biorące udział w procesie replikacji tworzą wieloenzymatyczny aparat, który jest umiejscowiony w widełkach replikacyjnych - replisom. W jego skład wchodzą:  a)topoizomeraza – rozplata strukturę podwójnej helisy DNA;  b)helikaza - rozrywa wiązania wodorowe między nićmi matrycowego DNA;  c)prymaza – syntetyzuje startery RNA;  d)polimeraza DNA – jest odpowiedzialna za poprawną syntezę nowych nici;  e)białka wiążące jednoniciowy DNA – przeciwdziałają ponownemu połączeniu się rozplecionych łańcuchów;  f)nukleaza DNA – usuwa startery;  g)ligaza DNA- łączy fragmenty Okazaki, katalizuje tworzenie się wiązania fosfodiestrowego między grupą 3’-OH, a grupą 5’-fosforanową. Proces ten wymaga nakładu energii, zgromadzonej głównie w ATP;  h)naprawcza polimeraza – dobudowuje DNA w miejscu usuniętych starterów. 

Dodaj swoją odpowiedź